Seria książek o niezwykle inteligentnym żandarmie jest moim zdaniem jedną z najlepszych w swoim gatunku. Uwielbiam tę wyjątkową dbałość o szczegóły, tak fantastycznie zaimplementowaną przez Lee Childa. Wspomniane zabiegi wymagały od autora ogromu pracy nad zbieraniem przeróżnych informacji, ale myślę, że było warto, ponieważ to, co zaoferował, potrafi przerosnąć oczekiwania niejednego czytelnika.

Życiem Reachera rządzi jak zwykle przypadek. Chicago, początek upalnego lata. W biały dzień dwóch uzbrojonych mężczyzn uprowadza go z ruchliwej ulicy w centrum miasta. Los Jacka dzieli atrakcyjna młoda kobieta, której przed chwilą udzielił pomocy. Skuty kajdankami z nieznajomą, zamknięty w dusznej półciężarówce pędzącej w nieznanym kierunku, próbuje odgadnąć plany napastników. Jego współtowarzyszka niedoli, Holly Johnson, okazuje się agentką FBI. Zawziętą, twardą i wyjątkowo pewną siebie. Czy dlatego została porwana? z powodu śledztwa, w którym uczestniczy?

„Jack Reacher. Nigdy nie wracaj” to swoista kontynuacja wątku „61 godzin” osiemnasty tom wyjątkowej serii o byłym wojskowym obdarzonym nieprzeciętnymi umiejętnościami, często ratującymi go z różnych skrajnie beznadziejnych sytuacji. Twórcą ponad 20 powieści, które dość mocno zaskarbiły sobie serca wielu czytelników na całym świecie w tym także i moje, jest znakomity autor Lee Child.

Edgar Allan Poe, który powieść traktował podejrzliwie, zdecydowanie wolał coś, co można przeczytać bez odkładania książki, czyli opowiadania. Mistrz powieści detektywistycznej Elmore Leonard powiedział kiedyś o opowiadaniach, że to taki rodzaj prozy, w którym autor rezygnuje ze wszystkiego, co w trakcie lektury pomijają czytelnicy; taki, w którym liczy się każde słowo. Właśnie w ten sposób można określić wybrane przez Lee Childa dwadzieścia opowiadań, które znalazły się w tej antologii.